{"id":10727,"date":"2012-07-28T22:57:16","date_gmt":"2012-07-28T20:57:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.majdankrolewski.eu\/?p=10727"},"modified":"2012-07-29T00:01:04","modified_gmt":"2012-07-28T22:01:04","slug":"historiakomorowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/2012\/07\/historiakomorowa\/","title":{"rendered":"2012.07.28 Historia Komorowa."},"content":{"rendered":"

\u00a0\u00a0\u00a0<\/span><\/span><\/strong><\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\"\"<\/span><\/span><\/strong>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Dla Pa\u0144stwa \u2013 naszych Czytelnik\u00f3w publikujemy tekst z zebranymi, unikalnymi archiwalnymi informacjami dotycz\u0105cymi historii Komorowa.\u00a0 <\/em>Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu Czytelnika (MF) i przy wykorzystaniu wsp\u00f3\u0142czesnych technologii trafiaj\u0105 do Pa\u0144stwa jako \u015bwiadectwo chlubnej przesz\u0142o\u015bci Komorowa.<\/span>
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/strong><\/em>\u00a0Mamy nadziej\u0119, \u017ce stan\u0105 si\u0119 one zar\u00f3wno przedmiotem bada\u0144 naukowych, jak i podstaw\u0105 docieka\u0144 dla poszukiwaczy ciekawostek i rodzinnych historii. Dla jednych by\u0107 mo\u017ce wa\u017cne b\u0119dzie poznanie szczeg\u00f3\u0142\u00f3w dzia\u0142alno\u015bci cz\u0142onk\u00f3w cech\u00f3w rzemie\u015blniczych lub analiza akt\u00f3w prawa miejscowego, za\u015b dla innych historia w\u0142asnej rodziny\u2026<\/em><\/p>\n

\u00a0\u017byczymy Pa\u0144stwu wielu cennych wra\u017ce\u0144 w czasie obcowania z zawart\u0105 w tym tek\u015bcie histori\u0105.<\/em><\/p>\n

\u00a0Serdecznie dzi\u0119kujemy Czytelnikowi MF\u00a0za udost\u0119pnienie opracowanej<\/span><\/strong>
\ncz\u0119\u015bci\u00a0tekstu stanowi\u0105cego\u00a0fragment wi\u0119kszej publikacji.<\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0Historia Komorowa<\/span><\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Na po\u0142udnie od doliny Prawis\u0142oki ci\u0105gn\u0105 si\u0119 pasma wzniesie\u0144 od Woli Chorzelowskiej przez Majdan po Bojan\u00f3w i Przysz\u00f3w i dalej za \u0141\u0119giem po Charzewice, Nisko i Rudnik. Ten kompleks wydm okre\u015bla si\u0119 jako Wziesienie Komorowsko-Przyszowskie. W rejonie Majdanu wzniesienia te dochodz\u0105 do 233 m n.p.m. i stanowi\u0105 dzia\u0142 w\u00f3d mi\u0119dzy dop\u0142ywami potok\u00f3w Babul\u00f3wki i Trze\u015bni\u00f3wki od p\u00f3\u0142nocy, za\u015b \u0141\u0119gu od po\u0142udnia. Wzniesienia te, w wi\u0119kszo\u015bci piaszczyste, przechodz\u0105ce niekiedy w wydmy, poros\u0142e by\u0142y przewa\u017cnie borem sosnowym. Tu rozpoczyna\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bciwy matecznik puszczy sandomierskiej, a naturaln\u0105 drog\u0119 wiod\u0105c\u0105 od grodu w Sandomierzu \u2013 do niego, stanowi\u0142a g\u0142\u00f3wna rzeka puszczy \u2013 \u0141\u0119g, rozdzielaj\u0105ca pasma zachodnich wzniesie\u0144 od wschodnich, po\u0142o\u017conych mi\u0119dzy nim a Sanem.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Ziemia Komorowska kryje w sobie bogat\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107. Na jej terenie dokonano ciekawych odkry\u0107 archeologicznych. Zanotowano lu\u017ane znaleziska archeologiczne z m\u0142odszej epoki kamiennej \u2013 neolitu, przypadaj\u0105cej na lata 2500\u20131700 przed Chrystusem, chocia\u017c obecnie neolit datuje si\u0119 na ok. 5200\u20131800 przed Chrystusem. Jedno z nich sytuuje si\u0119 w po\u0142udniowo zachodniej cz\u0119\u015bci wsi, ok. 400 m na zach\u00f3d od drogi krajowej nr 9 Kolbuszowa \u2013 Tarnobrzeg, na wydmie cz\u0119\u015bciowo zalesionej, gdzie znaleziono dwa fragmenty ceramiki brunatnej o powierzchni silnie schropowacia\u0142ej, o prze\u0142omie czarnym, oraz kilka od\u0142upk\u00f3w z surowca woskowo czekoladowego.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Pierwotnie w Miechocinie znajdowa\u0142 si\u0119 Zarz\u0105d Puszczy Sandomierskiej, kt\u00f3ry obejmowa\u0142 nie tylko \u015brodkow\u0105, ale i po\u0142udniow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 puszczy. O utrzymywaniu pewnej \u0142\u0105czno\u015bci tej cz\u0119\u015bci puszczy z Miechocinem \u015bwiadczy te\u017c i trakt \u0142\u0105cz\u0105cy bezpo\u015brednio Kolbuszow\u0119 z Miechocinem, kt\u00f3ry jest \u015bwiadectwem stosunk\u00f3w gospodarczych, jakie w dawnych czasach \u0142\u0105czy\u0142y te okolice z Wis\u0142\u0105 i grodem sandomierskim. Teren Kolbuszowszczyzny podlega\u0142 zarz\u0105dowi w Miechocinie a p\u00f3\u017aniej w Chmielowie, prawdopodobnie do czasu utworzenia w Przyszowie osobnej administracji, za czas\u00f3w Kazimierza Wielkiego, kt\u00f3ra nast\u0119pnie przej\u0119\u0142a od administracji Chmielowskiej te tereny. Za przynale\u017cno\u015bci\u0105 omawianych teren\u00f3w do zarz\u0105du miechoci\u0144skiego przemawia fakt przynale\u017cenia tych samych teren\u00f3w p\u00f3\u017aniej do dekanatu miechoci\u0144skiego, powsta\u0142ego w latach 1598 \u2013 1604.\u00a0
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>\u00a0W okresie kszta\u0142towania si\u0119 pa\u0144stwowo\u015bci polskiej region kolbuszowski znajdowa\u0142 si\u0119 w centrum Puszczy Sandomierskiej, kt\u00f3ra w tym czasie posiada\u0142a najwi\u0119kszy zasi\u0119g. Planow\u0105 akcj\u0119 osadnicz\u0105 zapocz\u0105tkowa\u0142 tu kr\u00f3l Kazimierz Wielki, lokuj\u0105c w swoich dobrach kilka osad: na po\u0142udniu Borek ko\u0142o S\u0119dziszowa (1346) i Mrowl\u0119 (lokowana trzykrotnie 1347-1367), a na p\u00f3\u0142nocy zapad\u0142y g\u0142\u0119boko w\u015br\u00f3d las\u00f3w Przysz\u00f3w z zameczkiem my\u015bliwskim \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0(w kt\u00f3rym w 1368 roku wystawi\u0142 akt lokacji miasta Lwowa) oraz zwi\u0105zany z nim stan my\u015bliwski o nazwie Rani\u017c\u00f3w nad rzek\u0105 Zyzog\u0105, obok kt\u00f3rego w 1366 roku osadzi\u0142 kr\u00f3l w lesie zwanym Doblowa Wol\u0119 Rani\u017cowsk\u0105.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/span><\/span>Intensywniejsza dzia\u0142alno\u015b\u0107 osadnicza rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 tu w XV i XVI wieku, kiedy rozwijaj\u0105ce si\u0119 wsie i nowo lokowane osady zaj\u0119\u0142y niemal ca\u0142\u0105 \u015brodkow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wzniesie\u0144 P\u0142askowy\u017cu Kolbuszowskiego, pokryt\u0105 \u017cy\u017aniejszymi glebami.\u00a0
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Najstarsze nazwy le\u015bne wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z XIV i XV wiekiem.<\/strong> Wi\u0119cej imion las\u00f3w i bor\u00f3w w powiecie przyni\u00f3s\u0142 na mapy wiek XVI las Komor\u00f3w<\/strong> i G\u00f3ra<\/strong> z lat 1519 i 1553<\/strong>. Ju\u017c w pocz\u0105tkach XVI wieku w lesie Komor\u00f3w wyst\u0119powa\u0142a du\u017ca ilo\u015b\u0107 barci. W\u0142asno\u015bci\u0105 bartnika by\u0142 \u201elas\u201d, czyli \u201eb\u00f3r\u201d. Jako \u201eb\u00f3r\u201d rozumie\u0107 nale\u017cy pewien \u015bci\u015ble oznaczony do eksploatacji teren w puszczy wraz ze znajduj\u0105cymi si\u0119 tam barciami, w kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119 pszczo\u0142y.
\n\u00a0<\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Nazwa miejscowo\u015bci Komor\u00f3w pochodzi od nazwy lasu.<\/strong> W dokumencie dotycz\u0105cym rozgraniczenia d\u00f3br kr\u00f3lewskich: Rani\u017cowa i Woli Rani\u017cowskiej od wsi szlacheckich Stanis\u0142awa Mieleckiego: Cmolasu i Trz\u0119s\u00f3wki, z dnia 19 listopada 1519 r., przy opisie granic mi\u0119dzy tymi wsiami nale\u017c\u0105cymi do kr\u00f3la, a wsiami nale\u017c\u0105cymi do Stanis\u0142awa Mieleckiego jest wymieniony las zwany \u201eKomor\u00f3w\u201d, kt\u00f3ry nale\u017ca\u0142 do kr\u00f3la. Na fali rolniczego osadnictwa kosztem gorszych ziem le\u015bnych w historii w Rani\u017cowskiem wyros\u0142a na surowym korzeniu, znaczna wie\u015b Komor\u00f3w, w \u201elesie G\u00f3ra Komor\u00f3w\u201d, gdzie po nieudanej pierwszej lokacji ju\u017c w r. 1553 osady \u201eKomorowska Wola\u201d, by\u0142o \u201eLe\u015bnictwo Sandomierskie\u201d, obok kt\u00f3rego powsta\u0142a d\u0142uga \u0142a\u0144cuch\u00f3wka. So\u0142tysi znaj\u0105c stosunki osadnicze w puszczy, zajmowali si\u0119 werbowaniem osadnik\u00f3w. I tak so\u0142tys Jan Studzi\u0144ski osadza\u0142 wie\u015b Komor\u00f3w, jak i inne wioski na Zasaniu.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/span><\/span>Bardzo wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w \u017cyciu gospodarczym puszczy odgrywa\u0142o wprowadzenie instytucji le\u015bnych. W 1571 roku Hieronim Gostomski wojewoda pozna\u0144ski, starosta sandomierski za zgod\u0105 kr\u00f3la Zygmunta Augusta za\u0142o\u017cy\u0142 w pobliskim Komorowie \u201eurz\u0105d le\u015bniczy las\u00f3w sandomierskich\u201d \/prefektura las\u00f3w sandomierskich\/. R\u00f3wnocze\u015bnie starosta sandomierski przy pomocy le\u015bniczego Jana Studzi\u0144skiego zacz\u0105\u0142 lokowa\u0107 wie\u015b Komor\u00f3w. Podstaw\u0105 do lokacji by\u0142 list Starosty Sandomierskiego z 1 pa\u017adziernika 1599 r.\u00a0\u00a0
\n<\/span><\/span><\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W 1612 roku Jan Bogoria-Skotnicki obj\u0105\u0142 urz\u0105d le\u015bniczego w Komorowie, z\u0142o\u017cywszy stosown\u0105 przysi\u0119g\u0119, w kt\u00f3rej mi\u0119dzy innymi zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 przestrzega\u0107 danej w 1599 roku wolno\u015bci mieszka\u0144com tej\u017ce osady, a po jej ekspirowaniu dawa\u0107 ustalony czynsz do zamku sandomierskiego. \u201eRewizja Puszczy Las\u00f3w\u201d z 1614 r. wymienia r\u00f3wnie\u017c osad\u0119 Komor\u00f3w.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/span>Dynamiczny przebieg mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c rozw\u00f3j osadnictwa w dw\u00f3ch nast\u0119pnych stuleciach, kiedy to w regionie kolbuszowskim powsta\u0142o ponad 30 nowych osad. By\u0142y to w dobrach kr\u00f3lewskich, na gruntach nale\u017c\u0105cych do Komorowa, m.in. Huta Komorowska (oko\u0142o 1674), Majdan (oko\u0142o 1710-1711), Rusin\u00f3w i Staniszewskie (przed 1744), Brzostowa G\u00f3ra (oko\u0142o 1744), Krz\u0105tka (przed 1747), Wola Rusinowska (1764).<\/strong>
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Przez pierwsze dziesi\u0119ciolecia wie\u015b rozwija\u0142a si\u0119 bardzo powoli. \u015awiadcz\u0105 o tym zapisy w lustracjach z XVII w., gdzie mamy odnotowane, \u017ce w 1629 r. w Komorowie by\u0142 tylko jeden \u0142an ziemi, na kt\u00f3rym gospodarzy\u0142o 10-u ch\u0142op\u00f3w. Wioska ta przesz\u0142a w posiadanie Zygmunta Brzezi\u0144skiego, po zawartej ugodzie w Warszawie w dniu 11 marca 1647 roku mi\u0119dzy nowym nabywc\u0105 a jej by\u0142\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105 Katarzyn\u0105 Kuroszown\u0105, ma\u0142\u017conk\u0105 Andrzeja Malickiego. Sytuacja ta nie uleg\u0142a zmianie i w nast\u0119pnych dziesi\u0119cioleciach, gdy\u017c w podobnej lustracji z 1660 r. nadal mamy przy Komorowie zapisane, \u017ce jest tam jeden \u0142an grunt\u00f3w i m\u0142yn na rzece Korze\u0144. W 1662 roku posiada\u0142 Komor\u00f3w 122 kmieci, w\u00f3jtostwo i folwark z dworem. Wed\u0142ug lustracji z 1664 roku, dzier\u017cawca mia\u0142 p\u0142aci\u0107 podatek do starostwa sandomierskiego.
\n<\/span><\/span><\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Najazdy Szwed\u00f3w 1655\/56 czy te\u017c Siedmiogrodzian ksi\u0119cia Rakoczego w 1657 roku obejmuj\u0105ce swym zasi\u0119giem niekt\u00f3re po\u0142acie puszczy, przyczyni\u0142y si\u0119 do tego, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 licznych je\u0144c\u00f3w branych w niewol\u0119 przez Lubomirskich zasili\u0142a ludno\u015b\u0107 tutejszych osad powsta\u0142ych na prze\u0142omie XVII i XVIII wieku \/przysi\u00f3\u0142ek Szwedy w Komorowie\/. Tu w\u0142a\u015bnie, jak podaje J\u00f3zef P\u00f3\u0142\u0107wiartek, pod os\u0142on\u0105 partii ch\u0142opskich koncentrowa\u0142y si\u0119 wojska marsza\u0142ka z Rzeszowa i \u0141a\u0144cuta Jerzego Sebastiana Lubomirskiego i starosty sandomierskiego z Kolbuszowej. Wojska Stefana Czarnieckiego w pogoni za oddzia\u0142ami szwedzkimi przesuwa\u0142y si\u0119 przez Soko\u0142\u00f3w, Kolbuszowe, Komor\u00f3w w stron\u0119 Baranowa.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Usytuowanie prefektury las\u00f3w sandomierskich na samej zachodniej granicy puszczy kr\u00f3lewskiej z czasem okaza\u0142o si\u0119 niewygodne. Po 150 latach tj. w 1765 r. le\u015bnictwo z Komorowa zosta\u0142o przeniesione do Mokrzyszowa, po\u0142o\u017conego bardziej w centrum puszczy. Jeszcze przed pierwszym rozbiorem Polski Mokrzysz\u00f3w sta\u0142 si\u0119 siedzib\u0105 osobnego zarz\u0105du klucza d\u00f3br kr\u00f3lewskich. Osada Komor\u00f3w, jako wie\u015b kr\u00f3lewska, nale\u017ca\u0142a pocz\u0105tkowo do klucza tuszowskiego, a p\u00f3\u017aniej mokrzyszowskiego w powiecie i wojew\u00f3dztwie sandomierskim.
\n\u00a0<\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Po I rozbiorze Polski w 1772 Komor\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 w granicach zaboru austriackiego.\u00a0 W 1787 r. rz\u0105d austriacki przej\u0105\u0142 dobra klucza mokrzyszowskiego, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142 Komor\u00f3w, i administrowa\u0142 nim przez osobny urz\u0105d gospodarczy, tzw. Prefektur\u0119 d\u00f3br kameralnych w Mokrzyszowie. W tym okresie nale\u017ca\u0142 do cyrku\u0142u w Rzeszowie, a kiedy w latach 1855 \u2013 1866 ostatecznie ukszta\u0142towa\u0142y si\u0119 powiaty \u2013 do Powiatu Kolbuszowskiego.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/span>W 1835 roku wie\u015b kupi\u0142 na publicznej licytacji Jan Dola\u0144ski z Baranowa. C\u00f3rka Szczepana Dola\u0144skiego \u2013 Balbina zosta\u0142a wydana za m\u0105\u017c za Jana Nepomucena J\u00f3zefa Koz\u0142owieckiego i d\u0142ugi czas przebywali w Kokoszy\u0144cach nad Zbruczem oraz w Rakowej powiat Sambor. Komor\u00f3w, drog\u0105 koligacji ma\u0142\u017ce\u0144skich przeszed\u0142 na w\u0142asno\u015b\u0107 Heleny z \u017beromskich i jej m\u0119\u017ca Teofila Kaczkowskiego. C\u00f3rk\u0119 ich Mari\u0119 Kaczkowsk\u0105 po\u015blubi\u0142 Czes\u0142aw Koz\u0142owiecki. W\u00f3wczas to Koz\u0142owieccy ostatecznie przenie\u015bli si\u0119 do Komorowa, gdzie zamieszkali w do\u015b\u0107 skromnym dworku, a nast\u0119pnie rozpocz\u0119li budow\u0119 du\u017cego, poka\u017anego dworu w pobliskiej Hucie Komorowskiej. W tym czasie w Komorowie, by\u0142 m\u0142yn na Stawku, dw\u00f3r z folwarkiem, piekarnia dla czeladzi i spichlerz. By\u0142a tam r\u00f3wnie\u017c karczma wjezdna z browarem pod gontami.
\n<\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Podstawowym \u017ar\u00f3d\u0142em utrzymania tutejszej ludno\u015bci by\u0142o pocz\u0105tkowo rolnictwo. W drugiej po\u0142owie XIX wieku rozwin\u0119\u0142o si\u0119 w tutejszej miejscowo\u015bci i okolicy rzemios\u0142o. Dogodne warunki zwi\u0105zane z dost\u0119pnym materia\u0142em drewnem przyczyni\u0142y si\u0119 do rozwoju bednarstwa. W 1876 r. w Komorowie powsta\u0142a Kasa Po\u017cyczkowo-Zapomogowa, aby wspiera\u0107 swoich mieszka\u0144c\u00f3w. W 1890 r. za\u0142o\u017cono Szko\u0142\u0119 jednoklasow\u0105 z jednym pracuj\u0105cym nauczycielem.\u00a0
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Ksi\u0119ga Adresowa Polski (wraz z w. m. Gda\u0144skiem) dla handlu, przemys\u0142u, rzemios\u0142 i rolnictwa z 1930 r. wymienia: w\u0142a\u015bciciele ziemscy \u2013 Koz\u0142owiecki Adam (329); bednarze \u2013 Borowiec J., Sikora J.; byd\u0142o (handel) \u2013 Schlanger M.; gonty (wyr\u00f3b) \u2013 Chmielowiec W.; ko\u0142odzieje \u2013 W\u00f3jcik J. W\u00f3jcik P., W\u00f3jcik W.; kowale \u2013 Rz\u0105sa J.; krawcy \u2013 Czajkowski B.; stolarze \u2013 Kodyra F.; tytoniowe wyroby \u2013 Krempa J.; wiatraki \u2013 Kodyra F., Styga W.; wyszynk trunk\u00f3w – Schlanger M. <\/span><\/strong><\/p>\n

Na terenie Komorowa eksploatowano do niedawna du\u017ce z\u0142o\u017ca \u017cwiru.\u00a0<\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n

Przynale\u017cno\u015b\u0107 parafialna
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/span><\/span><\/strong>Komor\u00f3w od samego pocz\u0105tku nale\u017ca\u0142 do parafii w Ostrowach Tuszowskich, do kt\u00f3rej sk\u0142ada\u0142 meszne. W latach 1598\u20131604 powsta\u0142 Dekanat Miechocin w diecezji krakowskiej, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142 Komor\u00f3w. Wizytacja archidiakonatu sandomierskiego, dokonana w r. 1604 z polecenia biskupa krakowskiego Maciejowskiego, zawiera pierwszy podzia\u0142 tego\u017c archidiakonatu na 4 dekanaty. W 1604 r. parafia Ostrowy Baranowskie w dekanacie Miechocin, nie zosta\u0142a zwizytowana ze wzgl\u0119du na panuj\u0105c\u0105 tam zaraz\u0119. Jak podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a, Komor\u00f3w, nale\u017c\u0105cy do archidiakonatu sandomierskiego, p\u0142aci\u0142 ju\u017c na rzecz parafii w 1646 r. dziesi\u0119ciny: folwarczn\u0105 i kmiec\u0105. W 1784 r. nast\u0105pi\u0142 nowy podzia\u0142 na dekanaty. Komor\u00f3w i ca\u0142a parafia Ostrowy Tuszowskie, znalaz\u0142y si\u0119 w dekanacie mieleckim, diecezji tarnowskiej.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Z kolei w latach 1805 \u2013 1821 parafia ta znalaz\u0142a si\u0119 w diecezji przemyskiej, by znowu wr\u00f3ci\u0107 do diecezji tarnowskiej, w kt\u00f3rej pozosta\u0142a do 1992 r., najpierw w dekanacie mieleckim, a od 1891 r. w nowo utworzonym dekanacie kolbuszowskim. W Skorowidzu wszystkich miejscowo\u015bci Galicji i Lodomerii z 1855 r. czytamy, \u017ce Komor\u00f3w z Krzywd\u0105, Por\u0119bami i Kamionk\u0105 nale\u017cy do parafii Ostrowy Tuszowskie. Pod koniec wieku XIX w Komorowie mieszka\u0142o 1113 os\u00f3b wyznania rzymsko-katolickiego i kilka rodzin \u017cydowskich.
\n<\/span><\/span><\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W 1921 r. na pro\u015bb\u0119 mieszka\u0144c\u00f3w Komorowa skierowanej za po\u015brednictwem ordynariusza przemyskiego biskupa J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara do Kongregacji Konsystorialnej w Rzymie, Papie\u017c Benedykt XV w dniu 30.08.1921 r. zatwierdzi\u0142 wyrok w tej\u017ce Kongregacji, na mocy kt\u00f3rej wie\u015b Komor\u00f3w zosta\u0142a wy\u0142\u0105czona ze zwi\u0105zku parafialnego w Ostrowach Tuszowskich, a przy\u0142\u0105czona do parafii Majdan Kolbuszowski (dzisiaj Kr\u00f3lewski) w diecezji przemyskiej. W 1949 r. z terytorium dekanatu g\u0142ogowskiego, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142a parafia Majdan Kr\u00f3lewski, wydzielony zosta\u0142 dekanat rani\u017cowski. W celu usprawnienia duszpasterstwa, poprzez koordynacj\u0119 pracy pomi\u0119dzy dekanatami, biskup przemyski Ignacy Tokarczuk w 1978 r. podzieli\u0142 diecezj\u0119 na archiprezbiteraty. W sk\u0142ad utworzonego archiprezbiteratu tarnobrzeskiego wszed\u0142 dekanat rani\u017cowski.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Historia powstania\u00a0 Parafii Komor\u00f3w
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Z<\/span><\/span><\/span><\/strong>e wzgl\u0119du na znaczn\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 do ko\u015bcio\u0142a parafialnego w Majdanie Kr\u00f3lewskim powsta\u0142a w Komorowie kaplica dojazdowa. W marcu 1972 r. pod kierunkiem \u00f3wczesnego ksi\u0119dza proboszcza Wojciecha Szpytmy przemieniono na kaplic\u0119 dom (nie zamieszkany)\u00a0 Jana Str\u00f3\u017ca. Natomiast 3 maja 1988 r., z inicjatywy nast\u0119pnego proboszcza ks. W\u0142adys\u0142awa W\u0142odarczyka, zostaje po\u015bwi\u0119cony plac pod budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a. Ko\u015bci\u00f3\u0142 projektowa\u0142 mgr in\u017c. arch. Adam Gustaw z Rzeszowa przy wsp\u00f3\u0142pracy konstruktora in\u017c. J\u00f3zefa Kocera. Pierwsz\u0105 \u201ePasterk\u0119\u201d odprawiono w 1990 r. <\/span>
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 28 czerwca 1992 r. w Komorowie odby\u0142o si\u0119 uroczyste po\u015bwi\u0119cenie ko\u015bcio\u0142a p.w. Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny \u2013 Matki Ko\u015bcio\u0142a z udzia\u0142em J.E. Ks. Arcybiskupa Adama Koz\u0142owieckiego SJ. Kamie\u0144 w\u0119gielny pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a po\u015bwi\u0119ci\u0142 papie\u017c Jan Pawe\u0142 II w Tarnowie, podczas III pielgrzymki do Ojczyzny w dniu 10 czerwca 1987 r. Cz\u0105stki tego kamienia stanowi\u0105 kamienie przywiezione z G\u00f3ry Oliwnej i z Wieczernika w Jerozolimie oraz z podziemi Katedry przemyskiej.
\n\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span>Bull\u0105 \u201eTotus Tuus Poloniae Populus\u201d z 25 marca 1992 r., Jan Pawe\u0142 II przywr\u00f3ci\u0142 nazw\u0119 diecezji sandomierskiej, od\u0142\u0105czaj\u0105c od niej p\u00f3\u0142nocn\u0105 i zachodni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 terytorium oraz poszerzaj\u0105c j\u0105 na wsch\u00f3d, nawi\u0105zuj\u0105c do dawnego archidiakonatu sandomierskiego. Komor\u00f3w zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do nowej diecezji sandomierskiej. Parafi\u0119 erygowa\u0142 29 czerwca 1997 r. bp Wac\u0142aw \u015awierzawski. Powsta\u0142a ona z parafii Majdan Kr\u00f3lewski. \u015awi\u0105tyni\u0119 konsekrowa\u0142 bp Andrzej Dzi\u0119ga w dniu 27 maja 2007 r. Pierwszym proboszczem parafii zosta\u0142 mianowany ks. mgr Andrzej Cag.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Dla Pa\u0144stwa \u2013 naszych Czytelnik\u00f3w publikujemy tekst z zebranymi, unikalnymi archiwalnymi informacjami dotycz\u0105cymi historii Komorowa.\u00a0 Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu Czytelnika (MF) i przy wykorzystaniu wsp\u00f3\u0142czesnych technologii trafiaj\u0105 do Pa\u0144stwa jako \u015bwiadectwo chlubnej przesz\u0142o\u015bci Komorowa. \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0Mamy nadziej\u0119, \u017ce stan\u0105 si\u0119 one zar\u00f3wno przedmiotem bada\u0144 naukowych, jak i podstaw\u0105 docieka\u0144 dla poszukiwaczy ciekawostek i rodzinnych historii. Dla jednych […]<\/p>\n","protected":false},"author":20,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-10727","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10727","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/20"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10727"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10727\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10733,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10727\/revisions\/10733"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10727"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10727"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.majdankrolewski.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10727"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}